عید مبعث

او آمد تا من را به راه دگری رهنمون سازد٬ آمد تا از کژی ها مصونم سازد. آمد تا تهذیب نفس را به من بیاموزد و برود.آمد تا کشور درونم را از آلودگی ها تهی سازد و پاکی و عشق و مهربانی را جایگزینش کند.آمد تا عقل را حاکم درونم سازد٬ عقلی که بی صبرانه در جستجوی گمشده اش می گردد٬ عقلی که از کینه و بخل و حرص و حسد و غرور به دور است. عقلی که هر جا شرع قدم گذاشت او نیز بی مهابا به سویش شتافت. عقلی که از مملکت وجودی ام هوس را در دور دست ها رها کرد و ذهنم را از هر گونه ناملایمتی رها ساخت.

عقلی که اگر نبود٬ کنون در انحرافات بودم و باطل و حق را از یکدیگر باز نمی شناختم! عقلی که اگر نبود٬ هوا و هوس با گستاخی تمام حاکم وجودم می شدند و دیگر قدر شناسایی حق از باطل را از دست می دادم!!!عقلی که اگر نبود گوش و دست و زبان و چشم و جوارحم همگی مسیر را گم می کردند و هر یک در خرابه ای روزگار می گذراندند تا ماموریتشان به پایان رسد و در زمان حسابرسی٬ من نمی دانم چه کسی فریاد رسم می شد!!! عقلی که اگر نبود مدام به فکر اندوختن مادیات بودم٬ مادیاتی که به هیچ کارم نمی آیند و فقط از سر حرص برای روز مبادایی که هر گز فرا نمی رسد٬ ذخیرشان کرده ام. عقلی که اگر نبود٬ چنان غرور سرتاسر وجودم را احاطه می کرد که خطاهایم را نیک می پنداشتم و خود را گل بی خاری در نظر می گرفتم...

عقلی که امام صادق (ع) در فوایدش فرموده اند چنین است:

ایشان تصریح داشتند که موجودات ۳ دسته اند:

۱. فرشتگان که حاکم وجودشان عقل است.

۲. حیوانات که حاکم وجودشان هوا و هوس است.

۳. انسان ها که حاکم وجودشان عقل و هوا و هوس است.

و اگر انسان تلاش کند که از بین این دو خصوصیت عقل را فرمانروا سازد٬ مرتبه اش از ملائک هم در نزد خداوند فراتر می رود و اما اگر ناخلفی کند و به اشتباه هوا و هوس را بر تخت بنشاند از حیوانات نیز پست تر می شود.

و مخلص کلام اینکه مظهر پاکی٬ امانت٬ عشق٬ ایمان و صداقت آمد تا به من جهاد با نفس را بیاموزد. جهادی که اکبر است٬ جهادی که از جنگیدن با دشمنان خداوند در میادین نبرد افضل است. جهادی که به این راحتی پیروزی را از آن ما نمی کند و نیاز به تلاش فراوانی دارد٬ اصلا به همین دلیل نام جهاد را بر آن نهادند٬ تا من متوجه مسئولیت سنگین خویش گردم و با توکل بر خالق خویش و اراده ای راسخ به جنگ دشمن درونی ام بشتابم و او را از پای درآورم و با وجدانی آسوده به زندگی ام ادامه دهم.

پاورقی: اولاْ که واسه انشا این مطلب اگه نقصی داره عذر می خوام٬ دوماْ هم که منظور از من در اینجا من نوعی بوده٬ نه خودم. راستی خیلی دوست داشتم در این روز عزیز مسجد النبی می بودم٬ اما لایق نبودم

 

عید بزرگ مبعث بر تو دوست عزیز گرامی باد

انشالله که هممون تونسته باشیم عیدی خوبی از پیامبر عزیزمون گرفته باشیم.

التماس دعای مخصوص دارم

                                            

 

اتل متل یه بابا

اتل متل یه بابا

که اون قدیم قدیما

حسرتشو می خوردند

تمومی بچه ها

                                                                اتل متل یه دختر

                                                               دردونه باباش بود

                                                              هر جا که بابا می رفت

                                                             دخترش هم باهاش بود

اون عاشق بابا بود

بابا عشق اون بود

به گفته رفیقاش

بابا چه مهربون بود

                                                              یه روز آفتابی

                                                              بابا تنها گذاشتش

                                                             عازم جبهه ها شد

                                                            دخترو جا گذاشتش

چه روزهای سختی بود

اون روزهای جدایی

چه سال های بدی بود

ایام بی بابایی

                                                            چه لحظه سختی بود

                                                          اون لحظه رفتنش

                                                          ولی بدتر از اون بود

                                                          لحظه برگشتنش

هنوز یادم نرفته

نشون به اون نشونه

اونکه خودش رفته بود

آوردنش به خونه

                                                       زهرا به اون سلام کرد

                                                       بابا فقط نگاش کرد

                                                       ادای احترام کرد

                                                       بابا فقط نگاش کرد

خاک کفش بابا رو

سرمه تو چشاش کرد

هی بابا رو بغل کرد

بابا فقط نگاش کرد

                                                   زهرا براش زبون ریخت

                                                  دو صد دفعه صداش کرد

                                                  پیش چشاش ضجه زد

                                                   بابا فقط نگاش کرد

اتل متل یه بابا

یه مرد بی ادعا

می خوان که زود بمیره

تموم خواستگارا

                                                     اتل متل یه دختر

                                                    که بر عکس قدیما

                                                    براش دل می سوزونن

                                                     تمومی بچه ها

زهرا به فکر باباس

بابا به فکر زهرا

گاهی به فکر دیروز

گاهی تو فکر فردا

                                                 یه روز می گفت که خیلی

                                                 براش آرزو داره

                                                 ولی حالا دخترش

                                                 زیرش لگن می ذاره

می گفت برات بهترین

عروسی را می گیرم

ولی حالا می شنوه

تا خوب نشی نِمیرم

                                                وقت غذا که می شه

                                                 سُرنگو ور می داره

                                               یه زرده تخم مرغ

                                              توی سرنگ می ذاره

گوشه لپ باباش

سرنگُ می فشاره

برای اشک چشماش

هی بهونه میاره

                                              " غصه نخور باباجون

                                               اشکم مال پیازه "

                                               بابا با چشماش می گه

                                              " خدا برات بسازه "

هر شب وقتی بابا رو

می خوابونه توی جاش

با کلی اندوه و غم

میره سر کتاباش

                                            حافظو ور می داره

                                            راه گلوش می گیره

                                            قسم می ده حافظو

                                             خواجه بابام نمیره

دو چشمشو می بنده

خدا خدا می کنه

با آهی از ته دل

حافظو وا می کنه

                                         فال و شاهد فالُ

                                         به یک نظر می بینه

                                         نمی خونه٬ چرا که

                                         هر شب جواب همینه

دیشب که از خستگی

گرسنه خوابیده بود

نیمه شب چه خوابِ

قشنگی رو دیده بود

                                                 تو یک باغ پر از گل

                                                پر از گل شقایق

                                                میون رودی بزرگ

                                                 نشسته بود تو قایق

یه خورده اونطرف تر

میون دشت لاله

بابا سوار اسبه

مگه میشه؟ محاله

                                              ندایی اومد از غیب

                                             دروازه رو وا کنید

                                             مهمون رسیده از راه

                                             قصری مهیا کنید

وقتی بلند شد از خواب

دید که وقت اذونه

عطر گل نرگسی

پیچیده بود تو خونه

                                           هی بابا رو صدا زد

                                          بابا چشاش بسته بود

                                          دیگه نگاش نمی کرد

                                           بابا چه قد خسته بود

آی قصه قصه قصه

یه دختر شِکَسّه

که دستهای ظریفش

چند ساله پینه بسته

                                           چند سالیه که دختر

                                          زرنگ و ساعی شده

                                           از اون وقتی که بابا

                                           قطع نخاعی شده

نشونه بیعته

پینه دست زهرا

بهترین شفاعته

نگاه گرم بابا

 

                          

 

 

«ألسَّلامُ عَلَیکِ یَا زِینَبَ الکُبري(س)»

چهل روز از واقعه جانسوز عاشورا  گذشته. چهل روز است خاندان پیامبر را به اسیری برده اند.

نیازی به شرح مصائب که بر آنها وارد شده نیست. همه خوب می دانیم. که  چرا زینب (س) ام المصائب است.

السلام علی قلب زینب الصبور.  و سلام بر کاروان عشق

به یاد سید - که ارادت خاصی به خانم داشت :

کربلا دار النعیم زینب است. کعبه خود تحت حریم زینب است

 

*************************

** کـیـست آن دخـتـر که مانـند پـدر گـویـد سـخـن **
                                            ** مـی گــذارد بـر زمـیـن، مـانـنـد مــادر گــام را **

      ** کیست این بانو که از دشـمن چو بـینـد نـاسزا **
                                            ** می کـنـد مـقـهـور مـنطـق، صـاحـب دشـنام را **

      ** سرچوازمحمل برون آورد،خواند آن خطبه را **
                                            ** کـوفـه را لـرزاند و بر هـم زد اساس شـام را **

      ** گـر چـه نامش قـلـب عالم را بسـوزاند ولـیک **
                                            ** حـال سـوزانـم دل و سـازم بـیان ایــن نــام را **

      ** قهرمان کـربـلاء، ام المصائب زیـنب(س) است **
                                            ** آنـکـه بـا تـلخیّ صـبرش، کرده شیرین کام را **

*************************

 

از برخی مقاتل معتبره روایت می کنند که حضرت سجاد زین العابدین(علیه السلام) که می فرمود: عمه ام حضرت زینب کبری(سلام الله علیها)  با این همه مصیبت و محن وارده از کربلاء تا شام، هیچگاه نوافلی را ترک نکرد و نیز روایت است، چون حضرت امام حسین(علیه السلام) برای وداع حضرت زینب کبری(سلام الله علیها)  آمد، فرمود:

« یا اختاه لا تنسینی فی نافلة الیل »
ای خواهر! مرا در نماز شب، فراموش مکن. 

^{منبع: کتاب زینب الکبری"س"، ص۶۶.}

 

التماس دعا

ولادت مولود کعبه گرامی

یا علی یعنی ...

یاعلی یعنی کتاب وحشر ونشر                           یاعلی یعنی حساب وروز حشر

یاعلی یعنی کهدر جنب خدا                               یاعلی دست ودل وقلب خدا

یاعلی یعنی که موقف در معاد                             یاعلی یعنی حق وهم عدل وداد

 

 

اذن علی

قیس بن حازم گوید ابو بکر و علی بن ابی طالب بهم برخورد کردند ابو بکر تبسم نمود

 علی علیه السلام فرمود چه شده که تبسم کردی؟ ابو بکر گفت از رسول خدا صلی الله علیه و آله

شنیدم که میفرمود: احدی از صراط نمیگذرد مگر کسی که علی برای او جواز نوشته باشد.

مناقب ابن مغازلی صفحه 119.

 

 

شباهتهای مولا علی (ع) به انبیاء

 

نرمی رفتار او به نرمی رفتار حضرت لوط (ع) 

 

  اخلاق او به اخلاق حضرت یحیی(ع)

 

 زهد او به زهد حضرت ایوب (ع)

 

 سخاوت او به سخاوت حضرت ابراهیم (ع)

 

 زیبای او به زیبائی حضرت سلیمان بن داود(ع)

 

قوت او به قوت حضرت داود (ع)