نمی دونم هر چی هست موندم تو حکمتش که آخه چرا؟ دیگه کلافه ام
رفتم حرم٬ به قول حورایی از ۱۰۰ تا دیازپام بهتر بود
آروم شدم٬ خدا رو شکر می کنم که اینجا٬ تو مشهد زندگی می کنم .
می دونم قدرشو نمی دونم٬ اما همین هم غنیمته
۱:۳۰ تو راه بودم٬ راه رو بسته بودند از کوچه پس کوچه اویمدم برم که اونجا از خیابون اصلی شلوغ تر بود. کلی تو راه بودم. گفتم شاید نمی خواد من برم٬ اما بازم رفتم. حرم چراغونی بود و خیلی قشنگ شده بود.
یاد کربلا افتادم٬ راستی الان خدا می دونه چه قدر اونجا شلوغه.
از خودم خجالت می کشم که بگم می خوام برم٬ قبل رفتنم بهتر بودم. همه می رن که خوب بشن٬ من بدتر شدم!!!
شاید خدا هم مقصره! شاید هم من دارم تقصیر رو می اندازم گردن دیگران.
نمی دونم...
قصدم این بود بیام تولد امام حسین ع و حضرت ابوالفضل ع و امام سجاد ع رو تبریک بگم.
خیلی جالبه که تولد دو برادر عاشق و معشوق به فاصله ۱ روز است. دو برادری که سرنوشتشون به هم گره خورده...
من که در حدی نیستم که بخوام تبریک بگم بهشون٬ اما خوشحالم که به زمینیان افتخار حضور دادند.
تو که آهسته می خوانی قنوت گریه هایت را٬ میان ربنای سبز دستانت دعایم کن
التماس دعای مخصوص
٬ داشتم می گفتم: این چند وقت رفتم تهران و علی آباد کتول و گرمسار که همش واسه اسکیت بود. داوری لیگ و داوری المپیاد ایرانیان. داوری لیگ که خوب بود اما گرمسار!!!! واییییییی!!! خدا نیاره٬ افتضاح بود اصلا یکی نیست بگه شما که میزبانی بلد نیستید چرا قبول می کنید؟ جا قحطه؟ البته هم کوتاهی از فدراسیون بوده و هم از گرمسار...
. نشد جشن بگیرم!!! خب٬ انقدر که میزبانی شون عالی بود قبل از اینکه مسابقه تموم بشه ۲ ساعت قبلش برگشتم٬ چون نه بلیط بود دیگه و نه اگه مثلا ۱ ساعت بیشتر می خواستیم اونجا باشیم اصلا خودمون و چمدونمون رو می انداختند بیرون
.
. 
.
با قهرمان جهانش چی کردن که با ما... 
.
