آیا نمیداند که همانا خدا ناظر اوست

انا لله و انا الیه راجعون

malemanbash — Fri, 06 Nov 2009 17:48:18 GMT

امروز جمعه است٬ یکی دیگه از روزهای خوب خدا که می گن متعلق به آقا امام زمان است. یادش به خیر وقتی که ایران بودم سعی می کردم هر شب جمعه برم حرم. اما الان دیگه جایی رو واسه رفتن و دردودل کردن ندارم.

کیلومترها از وطن و خانواده دورم و وقتی دلم می گیره٬ یا دل تنگی مو قورت می دم و یا با همسرم دردودل می کنم. چی بگم که هیچ جا ایران نمی شه٬ درسته که کلی گرفتاری اونجا انتظار آدم رو می کشه اما ریشه آدم یک چیز دیگه ست! جایی که راحت با آدم هاش حرف می زنی و درددلت رو بهشون می گی...

دست تقدیر حدود ۱ ماه پیش ما رو به وطن کشوند و کاش نمی کشوند٬ بعد از ۷ ماه حالا باید واسه فوت خواهر جوونم می رفتیم ایران. خبری که شوکه کننده بود و هنوز هم رفتنش رو باور نمی کنم٬ وقتی همسرم این خبر رو بهم داد فکر کردم یک شوخی است٬ اما متاسفانه نبود. خلاصه بعد از ۲ روز ما ایران بودیم و مستقیما رفتیم بهشت رضا...

من تشیع جنازه نبودم و هنوز رفتنش رو باور ندارم٬ خدا به مادر و پدرم صبر بده که داغ دختر ۲۸ سالشون رو باید تحمل کنن. داغ دختری که با دلتنگی و کوله باری از غم رفت...

چی بگم که نگفتنم بهتر از گفتنه!!!

زندگی ست و کاریش نمی شه کرد. باز هم خدا رو شکر...

خدایا خودت کمکمون کن٬ خودت ما رو از شر شیطان رانده شده از بهشت در امان نگه دار...

التماس دعا

.....................................

شمایی که این متن رو خوندی٬ واسه شادی روح خواهرم دعا کن

malemanbash — Sun, 26 Apr 2009 12:33:29 GMT

سلام

بازم من اومدم این دفعه بعد از فکر کنم ۴ ماهی می شه٬ دقیقا نمی دونم!

عید نوروز اومد و رفت اما من اصلا نیومدم و تبریک نگفتم. گویا این بلاگ به سمت کپک زدن پیش می رفت که دیشب یک ذوق زدگی باعث شد که دوباره بیام و آپ کنم.

عید اومد و رفت٬ اما متفاوت از سال های پیش٬ بدون دید و بازدید٬ و به دور از خانواده٬ اما کنار خانواده ای جدید و با آدم های جدید. کنار پدر و مادری جدید و دلسوز و مهربان٬ که در این دیار غربت نعمت بزرگی هستند. کنار همسری مهربان. خلاصه ما هم رفتیم خونه بخت. اونم اونور دنیا!

همه اینها رو گفتم که بگم از اونجایی که اینجا کار چندانی ندارم و دیشب با خانواده نشسته بودیم و یک مسابقه رو پیگیری می کردیم ( از این مسابقه ها که یک جدول حروف است و باید کلمه مورد نظر رو حدس بزنی) با خودمون گفتیم این دفعه زنگ بزنیم و ما هم یک جوابی بدیم. دو بار زنگ زدیم و وصل نشدیم به استودیو٬ و هر دوبار هم کلمه مورد نظرمون اشتباه بود٬ اما بار سوم پدر شوهرم یک کلمه گفت و ما هم با شک و تردید زنگ زدیم به برنامه و گفتیم خانم کلمه شب کور نمی شه ؟ گفت چرا نمی شه! همه کلی ذوق کردیم که الان کلی برنده شدیم! اما فهمیدیم چون جواب رو آخر مسابقه دادیم اون جایزه اصلی رو نمی بریم.

ولی به این همه خنده و ذوق زدگی می ارزید. خلاصه جاتون خالی!

خوش گذشت.

خب گویا وقت رفتنه.

پس التماس دعای مخصوص دارم.

محرم تسلیت باد

malemanbash — Tue, 06 Jan 2009 09:05:18 GMT

این روزا خیابونا پر شده از پرچم و چادر و شعر و تسلیت و چایی و خرما و نبات.

و این نشون می ده یک محرم دیگه از راه رسیده. مردم بدجوری شور حسینی دارند و یا حداقل اینطوری نشون می دند. ربطی هم به قیافه شون نداره، پسرای ابرو برداشته و دخترای هفت قلم آرایش کرده همه میان در عزای حسین ع . و این چه چیزی رو نشون می ده؟ توی برف میان وسط خیابون و سینه زنی و عزاداری می کنن.

نمی دونم اینا خوبه یا بده؟ هر چی هست اعتقاده مردمه. و حتماً واسشون یک دنیا ارزش داره. و بهش ایمان دارن. شاید خیلی خیلی خیلی هم اسراف بشه. یک عده آدم شکم گنده باز شکم هاشون گنده تر بشه و اون ضعیفا... درست مثل افطاری های ماه رمضان...

من هنوز هدف از این چایی دادن های تو خیابون رو نفهمیدم!!! یک نوع عزاداریه، درست. اما هدفش چیه که چایی می دن؟ البته قشنگه، نمی دونم...

کاش کمی حسینی بودیم و حسینی بودن رو یاد می گرفتیم...

ایام تسلیت باد

malemanbash — Tue, 23 Dec 2008 19:38:58 GMT

آخر ترم است و من دانشجو!!!

باز آخر ترم شد و یاد درس ها افتادم.

یاد سیل عظیم تحقیقات

یاد تحویل پایان نامه و ارایه گزارش کارورزی که از ترم قبل مونده

یاد حجم زیاد کتب و تکمیل جزوات

یاد استرس و دلشوره و بیدار خوابی های شب های امتحان

دیگه ترم آخره و راحت می شم.

بالاخره می شم لیسانسه مملکت که هیچی بارش نیست!!!

بعد انشالله می شم فوق لیسانسه این مملکت که اگه خدا بخواد به اندازه 2 قرون چیزی بارم باشه!!!

تازه اگه خدا بخواد، اگر هم نخواست که بازم هیچی بارم نیست.

خوشم میاد از اعتماد به نفس خودم که انقدر به خودم روحیه می دم.

اصلا با این اوصاف من دشمن می خوام چی کار!!!

خلاصه محتاجیم به دعای دوستان عزیز

برای سپری شدن این ترم آخری

نمی دونم چی شده که اینطوری شده

البته دونستنش رو که می دونم

اما باید چی کار کرد؟

به قول آقای حورایی که اونم از قول یکی دیگه می گه: سؤالات مخرب نپرسید(چرا)، سؤالات سازنده بپرسید(چگونه، چی کار کنم)

حالا منم از خودم می پرسم چی کار کنم که همه چیز خوب بشه.

می دونید مشکل اینجا نیست که ندونم، می دونم و عمل نمی کنم، و این خیلی بده!!!

گاهی وقتا توانایی عمل کردن به خیلی از کارها رو ندارم.

نمی دونم چرا؟!!! شاید چون فکر می کنم واسه شخصیتم بده!!! چه حرف غریبی!!!

شاید چون از اول یک طوره دیگه بودم و حالا می خوام که طور دیگه باشم و تغییر همیشه سخته، اما ممکن...

می دونم که باید عوض بشم، اما قبول کن که سخته...

نمی دونم، به هر حال خواستن توانستنه

حرف زیاد است و...

شاید با کمی صبر همه چیز درست بشه...

امیدوارم

یک برگ دیگر از زندگی

malemanbash — Mon, 22 Dec 2008 20:47:18 GMT

امشب عکس و فیلمم رو گرفتم

قشنگ شده بود

باشد خاطره ای برای نوادگانمان، تا ما رو ببینن و حال کنن!!!

جات خیلی خالی بود.

کاش با هم می رفتیم...

...............

پی نوشت: این بلاگفا هم که شکلک هاشو برداشته، نمی ذاره آدم راحت ابراز احساسات کنه!!!

مثل اینکه تنهایی

malemanbash — Thu, 18 Dec 2008 19:59:18 GMT

حس خوبی ندارم

فکر می کنم اونطوری که می خوام اوضاع پیش نمی ره!

گله دارم اونم از خودم...

خواهر دلم آشوبه

ایراد هم زیاد می گیرم٬ از زمین و زمان

شاید می خوام کمبود چیزی رو جبران کنم

اون چیه؟ نمی دونم! شاید کمبود تنبلیمه!

شاید هم...

به هر حال این کار نباید سر بگیره

امشب دلم گرفت

شاید چون کاری رو که خودم کردم در حقم ادا شد

اونم حتما تقصیر خودمه

در ضمن رفتارم هم خوب نیست

اصلا کلا گله دارم شاکی ام از خودم!

انگار که یک گمشده دارم٬ نمی دونم کجاست و چیه؟

حتما اون گمشده در وجود خودمه و من از دستش دادم

اونم تقصیر...

خودم کردم که لعنت بر خودم باد!!!

راست می گنا وقتی خودتو دوست نداشته باشی چه جوری می خوای دیگران رو دوست داشته باشی؟

شاید این نقطه عطفی باشه! کسی چه می دونه! هان؟

به قول آقای حورایی: تهوعی باید٬ تحولی شاید

به مناسبت...

malemanbash — Wed, 03 Dec 2008 18:46:18 GMT

برای عشقم

تولدت مبارک عزیزم

همسر خوب و مهربونم

اولین تولدت رو پیش هم نیستیم

انشالله سال دیگه...

به مناسبت روز جهانی معلولین

به من از راه نگویید خودم می بینم

از شب و ماه نگویید خودم می بینم

جاده های سفرم تا به خدا نزدیک است

باز از چاه نگویید خودم می بینم

کاه را کوه نسازید دلم می گیرد

کوه را کاه نگویید خودم می بینم

از فریبایی چشمان گل نیلوفر

اینقدر آه نگویید خودم می بینم

من پر از زمزه ام٬ زمزمه های رفتن

به من از راه نگویید خودم می بینم

شاعر نابینا

موسی عصمتی

*پاورقی: امروز از مرکز شهید جلیلیان(بهزیستی) بازدید داشتیم٬ شعر قشنگی بود. شما هم بخونید و قدر سلامتی مون رو بدونیم انشالله.راستی یادمون نره به حقوق معلولین هم باید کاملا احترام گذاشت...

ضریح طلای حرم حضرت ابوالفضل عباس (ع)

نظرت راجع به اینکه یک عده انسان مذهبی با عقاید خاص خودشون و عشق به ائمه طلاهاشون رو می فروشن و از هر جایی شده پول تهیه می کنند و می دند برای ساختن ضریح چیه؟

نظرت راجع به اینکه همین پول رو می شه واسه مردم فقیر و بیچاره خودمون خرج کنیم چیه؟

راجع به اینکه آیا حضرت ابوالفضل به این ضریح تمام طلا احتیاج داره یا نه چی می گی؟

آیا حضرت ابوالفضل ع بیشتر راضی نیست که حداقل با این پول ۱ نفر از مومنین و شیعیان هم وطنمون هم که شده از گرسنگی و فقر و اعتیاد و بی خانمانی و دزدی و فحشا و بی ایمانی و انحراف و ترک تحصیل نجات بدیم؟ یا آیا راضی نیست با این پول یک جوون به آرزوهاش برسه یا ازدواج کنه؟

چرا ما پولامون رو فقط به بیگانه ها روا می دونیم؟ چرا زورمون میاد به بغل دستی مون کمک کنیم و از گلوی خودمون و ملتمون می کشیم و می دیم فلان کشور بخوره؟

میلادت مبارک یا ضامن آهو

malemanbash — Wed, 05 Nov 2008 17:29:18 GMT

دوباره سلام بعد ۱۰۰ سال

این چند وقت که آپ نکردم٬ هم سرم شلوغ بود و هم حس و حال آپ کردن نبود. می دونم سیل مشتاقان خیلی بوده٬ واسه همین هم الان توضیح می دم کجا بودم و چی کار می کردم که خیلی از کنجکاوی ی طوریتون نشه.

این مدت بنده عروس شده بودم٬ مرسی ممنون نمی خواد تبریک بگی. نمی گم که با کی و کِی و کجا و چرا و چه جوری و ... تا تو ... بمونی. فقط می گم که تولد امام حسن مجتبی (ع ) بود.

بعدش هم با حاج آقا بودیم و مشغول درس و مشق و زندگی و از این چیزا.

خب از اینا بگذریم٬ چون دارم چند روز می رم تهران و تولد امام رضا (ع) جون نیستم گفتم زشته آدم مشهدی باشه و واسه تولد ولی نعمتش آپ نکنه. اینه که تشریف آوردم اینجا.

امروز دنبال جواب های یک مسابقه به مناسبت میلاد امام رضا(ع) بودم و همین طوری وب گردی می کردم که تو ی سایتی داستان های جالبی از عنایت امام دیدم و خیلی تاثیر گذار بود. اینکه ی مرد اتریشی بیاد به هر دلیلی حرم و ببینه همه به پنجره فولاد دخیل بستن و بگه اینجا چه خبره و اونم بره با آقا درد و دل کنه و پسرش که فلج بوده شفا بگیره و اونم مسلمون بشه و بیاد مشهد زندگی کنه٬ و ی عالمه داستان دیگه که هممون شنیدیم و حتی دیدیم که چه طور امام رضا شفا می ده٬ اما ما که کنارشیم چه قدر واسه درمون مشکلمون بهش رجوع کردیم؟ چه قدر واسه تشکر ازش پیشش رفتیم؟چه قدر درس گرفتیم و ایمانمون بیشتر شده و تو زندگی مون تاثیر داشته. من که امروز به شخصه شرمنده شدم. منی که کنار حرمش هستم هر چند وقت یک بار بهش سر می زنم؟ چه قدر حق همسایگی شو ادا می کنم؟ چه قدر با کس دیگه ای که تو ی شهر دیگه و کشور دیگه زندگی می کنه تفاوت دارم؟ چه قدر این مجاورت تاثیر داشته؟ نمی دونم!!! شاید هیچی٬ حالا اگه خوشبینانه نگاه کنم خیلی کم!!!

دلمون خوشه شیعه ایم٬ شیعه هیچی٬ آبروی هر چی مسلمون و اسلام رو هم بردیم!!!( لطفا داد و بیداد نکنید٬ شما همه متدین و خوب هستید٬ خودم و امثال خودم رو می گم) ی چرخی که تو خیابونا بزنید کاملا شیعیان رو تشخیص می دید. انقدر تبش هم شدید شده که دیگه بالای شهر و پایین شهر نداره. بالای شهر ی جوره٬ پایین شهر ی جور. فساد همه جا هست. حالا یکی ش باکلاسِ٬ یکی ش هم بی کلاسِ. حالا از محیط های علمی بگیر و برو. تو دانشگاه٬ خوابگاه٬ خیابون٬ مدرسه٬ کافی شاپ٬ کافی نت٬ پارک٬ ٬race و... همه جا به نوعی می شه شیعیان رو دید و رفتار و اخلاقیات و همه چی شون رو تحسین کرد!!! راستی اینم بگم فساد چادری و غیر چادری نداره! یعنی اینکه نگید هر چی فساد زیر همون چادره!!! داداش ما خودمون هم قبول داریم که بعضی ها آبروی چادر رو بردند. اینم گفتم که گفته باشم.

نمی دونم٬ اومدم تولد امام رضا رو تبریک بگم٬ چه چیزا که نگفتم!!! دلم خونِ خواهر.

خلاصه اصل مطلب اینه که مایی که حداقل هم جواره امام ع هستیم حرمتش رو نگه داریم و یک کمی انسان گونه زندگی کنیم. بدونیم از کجا آمده ایم٬ آمدنمان بهر چیست و به کجا می خواهیم برویم. فکر نکنیم که زندگی فقط همینه که بخوریم و بپوشیم و درس بخونیم و تفریح کنیم و بمیریم و فنا بشیم. حالا باز اگه به مرگش فکر کنیم که خوبه٬ آدم می شیم. مساله اینجاست که هیچ کس به همین مردن فکر نمی کنه تا اینکه پاش برسه لب گور اون وقت می شه عابد و زاهد٬ تازه اونم اگه بشه!!! به بعد معنوی زندگی هم فکر کنیم که به خدا همین دانشمندان خارجه گونی به این نتیجه رسیدن که نصف آرامش انسان به خاطر دعاست.

کاش جامعه مون انقدر دین گریز نبود٬ به امید روزی که به اصل خودمون برگردیم.

سخنرانیم تموم شد. صلوات. چای هاتون رو میل کنید

التماس دعا

سفر نامه

malemanbash — Fri, 29 Aug 2008 10:05:18 GMT

سلام

بعد از چند وقت بالاخره اومدم. رفته بودم سفر٬ جاتون خالی بسیار عالی بود.

استانبول خیلی شهر قشنگی بود و شهر هزار مسجد٫ واقعا هر جای شهر رو نگاه می کردی پر بود از مسجد اما متاسفانه دولت حاکم چندان اهمیتی به اسلام نمی ده . از اون طرف تو مساجد پر بود از مسلمان و از اون طرف تو خیابون پر بود از دیسکو و رقص و آواز. جالب بود٬ هر کسی به هر شیوه ای که دوست داشت زندگی می کرد. می تونم بگم ۹۰٪ ایرانی هایی که می اومدن اونجا فقط به خاطر برداشتن حجاب و رقص و این چیزا بود. به خاطر اینکه حتی شده یک هفته اونطوری که دوست دارن زندگی کنن!!! حالا بد یا خوبش به خودشون مربوطه٬ به قول اون روحانی تو فیلم مارمولک بهشت که زورکی نمی شه. متاسفانه یا خوشبختانه تو ایران همه باید یک جور باشن باید یک جور فکر کنن و یک جور زندگی کنن!!! و یک عامل خیلی مهم واسه سفر به اینطور جاها می تونه همین باشه.استانبول کشوری که مثل ایران هیچی نداره و فقط درآمدش از توریست می چرخه٬اما ایران که همه چی داره٬ هم نفت و هم کلی آثار تاریخی چرا باید دفع توریست کنه اونجا واسه آب خوردن هم باید پول بدی٬ دیگه حساب کنید وقتی هفته ای ۳ میلیون توریست در تردد هستن چه ارزی رو به مملکت وارد می کنن. دولت هم هر کاری رو واسه جذب توریست انجام می ده٬ تو یک هفته ای که ما اونجا بودیم ۲ بار در منطقه ای که مرکز شهر و هتل هاست وسط خیابون کنسرت برگزار شد.

یک چیز جالب دیگه اینه که همه جا آدم رو می گشتند حتی تو فروشگاه و بازار٬ و اینکه بر سقف تمام مساجد اسم الله٬ محمد٬ ابابکر٬ عمر٬ عثمان٬ علی٬ حسن و حسین نوشته شده بود.

خلاصه شهر جالبی بود٬ همه چیز با هم و در کنار هم!!! استانبول پر بود از آثار تاریخی٬ خیلی قشنگ بود وقتی در توپکاپی عصای حضرت موسی و شمشیر حضرت محمد(ص) و درب و کلید و ناودان طلای اصلی کعبه رو دیدم. واقعا لحظات قشنگی بود. وسایلی در موزه هاش بود که روی هیچ کدومش نمی شد قیمت گذاشت. جواهرات گرانبها٬ تختهای جواهر کاری شده و کاخ های عظیم. ما برای دیدن فقط یک کاخ از صبح تا ظهر وقت گذاشتیم٬ اون وقت اونا در اون زمان چه حالی می کردن اونجا!!!

حالا شما یک سر به تخت جمشید و کاخ نیاوران و سعدآباد و اصفهان و اینطور جاها بزنید کاملا متوجه می شید که چه قدر خوب از آثار تاریخی مملکتمون مراقبت کردن و می تونستند چه قدر درآمد ازشون کسب کنند و نکردند!!!

به هر جهت به من که خیلی خوش گذشت و لذت بردم و از یک طرف ناراحت برای همین مسائلی که گفتم٬ چرا باید وقتی هنوز تو فرودگاهیم و از هواپیما تازه بیرون اومدیم نفهمی که کی ایرانی و کی نیست؟ و وقتی داریم سوار هواپیما می شیم بگن ای بابا بعد از یک هفته باز باید روسری سرمون کنیم و تا آخرین لحظه بی حجاب باشن و از فرصت استفاده کنن!!!

به خوبا سر می زنی مگه ما بدا دل نداریم

malemanbash — Tue, 05 Aug 2008 21:09:18 GMT

دلم گرفته ست این روزا شاید از خدا شاکی ام

نمی دونم هر چی هست موندم تو حکمتش که آخه چرا؟ دیگه کلافه ام

رفتم حرم٬ به قول حورایی از ۱۰۰ تا دیازپام بهتر بود

آروم شدم٬ خدا رو شکر می کنم که اینجا٬ تو مشهد زندگی می کنم .

می دونم قدرشو نمی دونم٬ اما همین هم غنیمته

۱:۳۰ تو راه بودم٬ راه رو بسته بودند از کوچه پس کوچه اویمدم برم که اونجا از خیابون اصلی شلوغ تر بود. کلی تو راه بودم. گفتم شاید نمی خواد من برم٬ اما بازم رفتم. حرم چراغونی بود و خیلی قشنگ شده بود.

یاد کربلا افتادم٬ راستی الان خدا می دونه چه قدر اونجا شلوغه.

از خودم خجالت می کشم که بگم می خوام برم٬ قبل رفتنم بهتر بودم. همه می رن که خوب بشن٬ من بدتر شدم!!!

شاید خدا هم مقصره! شاید هم من دارم تقصیر رو می اندازم گردن دیگران.

نمی دونم...

قصدم این بود بیام تولد امام حسین ع و حضرت ابوالفضل ع و امام سجاد ع رو تبریک بگم.

خیلی جالبه که تولد دو برادر عاشق و معشوق به فاصله ۱ روز است. دو برادری که سرنوشتشون به هم گره خورده...

من که در حدی نیستم که بخوام تبریک بگم بهشون٬ اما خوشحالم که به زمینیان افتخار حضور دادند.

تو که آهسته می خوانی قنوت گریه هایت را٬ میان ربنای سبز دستانت دعایم کن

التماس دعای مخصوص